Δήμος Αναστασιάδης: «Δεν παίρνω τον εαυτό μου και τόσο στα σοβαρά, τον κόσμο διασκεδάζουμε»

Ο Δήμος Αναστασιάδης ήταν καλεσμένος του Νίκου Γρίτση στην «Αστερόσκονη» του Action 24 και μίλησε για τα σουξέ, για το πόσο τα τραγούδια επηρεάζουν τον κόσμο, αλλά και την ευθύνη που έχει ένας δημιουργός κάθε φορά που φτιάχνει ένα κομμάτι. «Δεν θέλω να πάρω τον εαυτό μου και τόσο στα σοβαρά. Δηλαδή, νιώθω ότι θέλω να παίζω μέσα από τη διαδικασία του τραγουδιού και της δημιουργίας.

Κάποια στιγμή με συναντά μια κοπέλα στον δρόμο και μου δείχνει ένα τατουάζ στο χέρι της που είχε πάνω έναν στίχο. Εκεί διαπίστωσα ότι τελικά αυτό που λέμε έχει νόημα. Και για κάποιους ανθρώπους μπορεί να έχει πολύ πολύ μεγάλο νόημα. Και όταν μου είπε και την ιστορία κατάλαβα ότι αγχώθηκα. Με άγχωσε τόσο πολύ που από εκείνη τη στιγμή και μετά σκεφτόμουν ακόμη μία φορά όταν γράφω ένα τραγούδι πώς θα το βγάλω, ή τι θα πω, ή τι αντίκτυπο θα έχει. Φοβήθηκα την ευθύνη. Όχι ότι κανείς περιμένει από κάποιον να φτιάχνει αριστουργήματα και μόνο αυτός είναι ο σκοπός, αλλά ξέρω ότι αυτό που ενδεχομένως εμείς πάμε να κάνουμε για κάποιον μπορεί να έχει πολύ πολύ μεγάλη σημασία. Μπορεί να τον λυτρώσει από κάπου. Μπορεί κάπου να τον σώσει, κάπου να τον διασκεδάσει.

Αλλά νομίζω ότι για μένα πάντα σκοπός μου είναι να μην παίρνω πάρα πολύ στα σοβαρά -και το λέω με την καλή έννοια αυτό- ότι κάτι σημαντικό κάνουμε. Δεν κάνουμε κάτι σημαντικότερο από κάποιον άλλον. Τον κόσμο διασκεδάζουμε. Έχουμε βρει έναν τρόπο να δημιουργούμε τραγούδια. Δεν ξέρω αν είναι χάρισμα είναι μία τεχνική η οποία κάπως τη μάθαμε, αλλά αυτή είναι η διαδικασία. Κάποιος καταφέρει να φτιάχνει κάτι άλλο. Δεν θεωρώ ότι είμαστε κάτι σημαντικότερο. Τουλάχιστον έτσι θέλω να το δω εγώ».

«Είναι παράδοξο να μιλά κάποιος για την παρακαταθήκη του»

«Δεν έχω φανταστεί ποτέ το πώς θα ήταν μετά από τρεις - τέσσερις γενιές να τραγουδά κάποιος τα τραγούδια μου. Θεωρώ πως θα ήταν και πολύ όμορφο και πολύ γοητευτικό. Παράλληλα, όμως, δεν είναι κάτι που το κάνω με τόση ματαιοδοξία, με την έννοια ότι δεν σκέφτομαι τι ωραίο να αφήσω κάτι πίσω μου. Μου αρέσει πάρα πολύ και απολαμβάνω πολύ αυτή τη διαδρομή. Δημιουργώ τραγούδια ή λέω τραγούδια γιατί, πρώτα απ’ όλα, γεμίζω εγώ σε πρώτη φάση και ίσως και οι γύρω μου κι αν αφήσω κάτι, άφησα. Άλλωστε μεσολαβούν εκατομμύρια χρόνια μπροστά και είναι λίγο παράδοξο να μιλά κάποιος για την παρακαταθήκη και για το τι θα αφήσει πίσω του.

Στην πραγματικότητα, εγώ αυτό το κάνω γιατί θέλω κάτι να ολοκληρώσω μέσα μου γιατί αλλιώς ίσως να μην ολοκληρώνεται η δημιουργία ενός τραγουδιού, το να πω ένα τραγούδι και το να ευχαριστήσω ή να διασκεδάσω μετέπειτα και τον κόσμο ο οποίος με ακολουθεί, με ακούει και κάτι περιμένει και από εμένα. Αυτό για μένα είναι το ζητούμενο. Δηλαδή, η δική μου διαδρομή. Και το τι θα ακολουθήσεις μετά δεν το λαμβάνω και πολύ υπόψη μου».

«Δεν έχω μετανιώσει για κάποιο στίχο ή μουσική μου»

«Ένα τραγούδι είναι και λίγο ονειρικά πλασμένο! Ασφαλώς και ό,τι λέμε δεν είναι όλο βιωματικό! Είναι παραμύθια τα οποία εμείς ουσιαστικά τα διηγούμαστε κι αν ένα τραγούδι έπρεπε να πει τώρα μιλάω εγώ και σκάσε ενδεχομένως και θα το έλεγα, αλλά το θέμα είναι τι λες, πώς το λες, πώς το αντιμετωπίζεις και όση υπερβολή θέλεις να βάλεις σε κάτι το οποίο μέσα σε έναν τρόπο το υποστηρίζεις κιόλας.

Εγώ είμαι πολύ χαρούμενος που όλο αυτό το διάστημα, όσον καιρό κάνω αυτή τη δουλειά θεωρώ πως δεν είπα κάτι το οποίο να μετάνιωσα είτε ως στίχο είτε ως μουσική. Νιώθω μεγάλη χαρά που θα μπορούσε και να μην συμβεί γιατί όταν είσαι και πολύ μικρός κάτι μπορεί να σου ξεφύγει, μπορεί να κάνεις ένα λάθος. Δεν έχω ρε παιδί μου ένα τραγούδι στη φαρέτρα που να λέω: ωχ, τι είναι αυτό τώρα, γιατί το έκανα αυτό δεν έπρεπε να το κάνω, αλλά μου αρέσει πολύ η υπερβολή στα τραγούδια αν έχει και κάτι να πει ασφαλώς και πρέπει να έχει υπερβολή, αλλιώς τι θα πεις ένα απλό πράγμα; Για να ξύσεις το συναίσθημα θα πρέπει να υπερβάλλεις!

Εξακολουθώ να πιστεύω πως στο τέλος ο κόσμος κάνει τη σούμα! Κάποιες στιγμές λέμε ότι υπηρετούμε ένα είδος, βγάζουμε σημαίες, σκίζουμε βρακιά και φανέλες και λέμε αυτό είναι και τελείωσε, έκανα το μεγαλύτερο σουξέ και έχω περάσει απίστευτα, αλλά ο κόσμος ξέρει τι τραγούδια φαίνονται και εξακολουθούν να υπάρχουν».